Gísli Konráðsson
I have spent nearly two decades making games: FPS, MMO, strategy and card games, for mobile, VR, AR, PC and consoles.
Along the way I have worked with teams in Europe, the US and Asia.
When I am not building something, I am usually teaching it. Mentoring and passing on what I know is the part of this job I like best.
Ég hef unnið við tölvuleikjagerð í nær tvo áratugi: FPS, MMO, herkænsku- og spilaleiki, fyrir farsíma, VR, AR, PC og leikjatölvur.
Á þeim tíma hef ég unnið með teymum í Evrópu, Bandaríkjunum og Asíu.
Þegar ég er ekki að smíða eitthvað er ég yfirleitt að kenna það. Handleiðsla og að miðla því sem ég kann er sá hluti starfsins sem mér þykir skemmtilegastur.
The Games
Leikirnir
I have been lucky with the games I have worked on. A few of them got a lot of attention and are played by millions. In between those I have worked on plenty of projects with small teams and tight budgets, and I learned at least as much from those.
Some of that work meant solving hard technical problems. Plenty of it did not. I have also spent years on the creative side, from creative direction to visual design, and I would not want to give up either half.
Because of that I am useful at most stages of a project, from the first prototype to the last bug before shipping. If a project is stuck on a technical problem, I can help. If it is stuck on what the game should even be, I can help with that too.
Ég hef verið heppinn með leikina sem ég hef unnið að. Nokkrir þeirra fengu mikla athygli og eru spilaðir af milljónum. Inn á milli hef ég unnið að fjölda verkefna með litlum teymum og þröngum fjárhag, og ég lærði ekki minna af þeim.
Sum þessi verkefni snerust um að leysa erfið tæknileg vandamál. Mörg gerðu það ekki. Ég hef líka unnið árum saman á skapandi hliðinni, allt frá skapandi stjórnun til sjónrænnar hönnunar, og ég vildi ekki missa hvoruga hliðina.
Þess vegna nýtist ég á flestum stigum verkefnis, frá fyrstu frumgerð að síðustu villunni fyrir útgáfu. Ef verkefni stendur fast á tæknilegu vandamáli get ég hjálpað. Ef það stendur fast á því hvað leikurinn á eiginlega að vera get ég líka hjálpað.
Sharing Knowledge
Miðlun þekkingar
Teams that keep learning tend to last. The problem is that almost no team ever has the time, and learning is the first thing to go when a deadline gets close. I have watched that happen often enough to think it is worth pushing back on.
Games, film and architecture have been borrowing the same tools for a few years now, and most of the time neither side knows what the other has already figured out. There is a lot of wasted effort in that gap, and it is the part I most enjoy working in.
So I teach, I speak, and I write things down. Usually I learn as much from the questions as the room learns from me.
Teymi sem halda áfram að læra endast lengur. Vandinn er sá að nánast ekkert teymi hefur tíma til þess, og námið er það fyrsta sem víkur þegar skilafrestur nálgast. Ég hef séð það gerast nógu oft til að finnast það þess virði að malda í móinn.
Leikir, kvikmyndir og arkitektúr hafa notað sömu verkfærin í nokkur ár núna, og oftast veit hvor hópurinn lítið um það sem hinn er þegar búinn að leysa. Það fer mikil vinna til spillis í þessu bili, og það er einmitt sá hluti sem mér þykir skemmtilegast að vinna í.
Þess vegna kenni ég, held fyrirlestra og skrifa hlutina niður. Yfirleitt læri ég jafn mikið af spurningunum og salurinn lærir af mér.
Public Speaking
Fyrirlestrar
I give talks about my career and whatever I am working on at the time, including the projects that went badly. Those tend to be the useful ones.
The audiences I like best are the ones just starting out. Seeing somebody take their first steps into this industry reminds me why I took mine, and their questions are usually better than the ones I get from people who have been doing it for twenty years.
I talk about the work honestly: what it costs, what goes wrong, and why it is still worth doing.
Making games is hard, so you have to remember to enjoy it.
Ég held fyrirlestra um ferilinn minn og það sem ég er að vinna að hverju sinni, þar með talið verkefnin sem fóru illa. Þau eru yfirleitt gagnlegustu dæmin.
Skemmtilegustu salirnir eru þeir sem eru rétt að byrja. Að sjá einhvern stíga sín fyrstu skref í greininni minnir mig á af hverju ég steig mín, og spurningarnar þaðan eru oftast betri en þær sem ég fæ frá fólki sem hefur verið í þessu í tuttugu ár.
Ég tala hreinskilnislega um vinnuna: hvað hún kostar, hvað fer úrskeiðis og af hverju hún er samt þess virði.
Að búa til leiki er erfitt, svo mundu að njóta þess.